Reelaas
Uithoorn
donderdag 28 april 2022

Hulde voor het herstelritje

Het laatste vroege tijdstip van verzamelen bleek de aanwezige renners niets uit te maken, enig punt van aandacht was zonder routeleider de weg niet kwijt te raken. Als echte leider was het JvE die de knoop richting De Hoef doorhakte. ‘Een mooie avond voor een herstelritje?’ (NB. na de 100+ Koningsrit van TK, TvK en JvE)
Kort na het vertrek was het Tim die een overijverige vogel van rechts geen gratie richting de eeuwige jachtvelden kon verlenen. Wat resulteerde in een sierlijk verenspel veroorzaakt door de slipstream van de ‘poursuivants’. Geen genade kende ook de deadline van SV om op tijd voor de buis te zitten, wat bleek te worden een historische avond in de afgeladen, nooit saaie en sfeervolle voetbaltempel op zuid. Het was de routeleider zelf die als geen ander weet hoe het voelt om een mooi voetbalfeest mee te maken. Een halve finale kan soms zomaar 20 jaar op zich laten wachten werd er gemijmerd terwijl de cadans in rap temp omhoog ging. Door de Meije werd kop over kop gereden, met de kopbeurt van JvE werden zijn intenties om de boel op sleeptouw te nemen meteen duidelijk. Zeker de helft van het kronkelige weggetje langs boeren en buitenlui richting Noorden werd door de empathische- en ontketende routeleider a.i. in persoon in snel tempo afgewerkt. Klasse!

Langs de Kromme Mijdrecht ging de equipe regelmatig op de kant, wat met de bovenbenen en stuurmanskunst moest worden gecompenseerd. De vele bochten, slecht wegdek, steentjes en overstekende bronstige eenden gaven weinig tijd de boel te verkennen. Het verkeerslicht bij de brug in de Hoef zorgde voor een eerste stop, het was een oplettende voorbijganger die aangaf dat wachten op de eerst volgende passerende auto wel eens heel lang kon gaan duren….de carbon wielen maakten dan ook geen indruk op de ingefreesde lus in het wegdek.

Het Nieuwveens Jaagpad met wind in de rug bood eindelijk de lang verwachtte beschutting én de mogelijkheid de ‘bramen’ van het kleine kransje te rijden. Met het spinaker gehesen werd er hard én in rechte lijn richting Alphen gekoerst. Het was AvH die samen met MHO de sprint aantrok op de Oostkanaalweg, voor de verslaggever met zoutig vocht in de ogen was het onmogelijk te zien wie als eerste boven was.

Het Alpherium gaf een mooi podium de andere groep ‘in het wiel te rijden’ en samen de laatste gezellige kilometers huiswaarts te maken. Met 5km verschil in de benen, dat dan weer wel! Dank- en hulde aan de routeleider a.i. welke zorgde voor een fantastische avond.

Uw verslaggever ter plaatse: Sander Voogt