SOW rijdt zich warm in koude Joop Classic

Zes van de negen SOW-ers die zich voor de ‘Joop Classic’ hadden opgegeven, verzamelden zich op het Gemeenteplein. Door naar de startlocatie toe te fietsen, gaan ze voor een honderdplustocht, best een robuuste start van een nieuw wielerseizoen. In Leiden sluiten de eminenties Gerard, Hans en Ton aan voor de afgemeten toertocht à 75 km. Het zou een warm wederzien zijn in ronduit koude omstandigheden.

Des te opmerkelijker waren de onbedekte winterbenen van GH, die desgevraagd aangaf toch echt geen witte beenstukken te dragen. De andere SOW-ers verkleumden aan de startstreep. Ondanks dat Christian thuis nog even snel een extra jEckie had gehaald en van Eelco een setje wielerhandschoenen kreeg toegestopt. De bij de start verkregen halsbandana was erg welkom, zodat we allemaal als Jeroen Pauw besjaald waren (er waren er overigens die zich hebberig alle give aways hadden toegeëigend zoals een bidon, een fietsslot en een zakje koolhydraatrijk voedingsextract).

De beide leden van het voormalige bStuur deden van zich spreken door de officiële startboog op het Swift-parcours te omzeilen. Even verderop sloten zij zich alsnog aan zonder dus officieel van start te zijn gegaan.

We gingen met de enkele graadjes boven nul dus al koud van start. Het ronddraaien van de trappers was een middel om niet verder af te koelen. Vooral de lichaamsuiteinden zoals vingers en tenen hadden het zwaar te verduren. Ook het socializen gebeurde met bibberende stem.

De route voerde door ons bekend terrein. Langs de winderige Wijde Aa kwamen we in Bentwoud terecht (nadat we in Benthuizen nog een aanrijding zien van een onbekende renner met een halthoudende auto). Via de Loete kwamen we op wel heel vertrouwd terrein en wisten we dermate goed de weg dat we een noodzakeljke omlegging van de route feilloos in ons voordeel beslisten: als enige van alle deelnemers snoepten we via de Otweg wat af van de noodzakelijke extra kilometers. Het ouderlijk huis van Ton passeerden we op deze wijze niet, dat dan weer niet.

Het rijden temidden van zoveel toerrijders vergt een hoge mate van concentratie. We merkten dat met name op het smalle fietspad langs de Gouwe, waar het nauwelijks inhalen was en er voortdurend rekening gehouden moest worden met plots remmende medefietsers.

Ook langs de Aar vanuit Alphen was het passen en meten. De SOW-ers probeerden zich een weg uit de drukte te banen door vooral grote groepen te passeren. Het was een hele kunst om als groep bijeen te blijven.

Honderden renners werden gepasseerd, tot de gretige SOW-formatie zich konden nestelen achter twee gastrenners die er een net aan te hoge kruissnelheid op nahielden. Op verzoek vanuit het achterveld werd het onbekende duo gelaten voor wat het was.

Kort hierna merkten we voor het eerst een flauw zonnetje. We dronken op een rustplek wat energydrank en peuzelden het aangebodene aan koek en fruit op. Een passerende kleine, broze man bleek Joop zelf te zijn. We kregen alle medewerking toen we hem om een groepsfoto vroegen. Hij kon zich desgevraagd het telefoongesprek nog herinneren dat hij had gehad tijdens onze laatste SOPlay. Of had hij de vraag niet goed verstaan?