Eerlijk duurt het langst, zo luidt het gezegde, en dat blijkt te kloppen als we ons netjes aan de regels houdend staan te wachten, te wachten en te wachten om de Zijde over te steken op de daarvoor ingerichte plek. Tientallen auto’s passeren en dwingen ons onze beurt af te wachten. Eenmaal klaarover moeten we in de achtervolging want de SOW-groep is door de oversteekmoeite reeds vanuit de start verscheurd in tweeën.
In het Reijerskoop hergroeperen we ons. Het tempo richting Bodegraven is ambitieus hoog. Alsof er een trein gehaald moet worden, zo rijden we in gezwinde spoed oostwaarts teneinde op deze nog zo korte avond ons verste punt – Woerden – te halen.
In de polders tussen Borft en Woerden komt de stevige start HvE duur te staan. Adriaan toont zich een kamerAad en brengt de roodgereden sEckretaris terug bij de wachtende rest. De kruissnelheid wordt vanaf dat moment aangepast en moet de toch al niet fit gestarte vormgever moeite doen om zich in de buik van het SOW-peloton op te houden. Buikpijn zeg maar.
Net in Woerden duiken we onder de A12 door om onze koppen te richten op Papekop. We volgen het spoor en rijden zo Hogebrug in waarvan Gerard weet dat daar voorouders hebben bestaan. De pensionado rijdt een prima avond en trapt zelfs lange stukken op pole position.
Het was fijn dat JKH erbij was. De revalidatie na zijn eenmansval vorig seizoen is ver gevorderd maar enige voorzichtigheid is nog aan de orde. Lange ritten is er nog even niet bij, maar een training als deze – zelfs dus in een groep – gaat hem goed af.
In Kaagjesland wordt er als vanouds ontploft en breekt het treintje in stukken. De lekker meetrappende MHo weet in het spoor te blijven van de soepel draaiende AvH, de dik in orde zijnde EC en de onvermoeibare EK. Gevieren draaien ze als eersten richting Berkenbroek.
Na de hergroepering worden we bijgehaald door een fraaie Volvo met een enthousiast zwaaiende SV achter het stuur. Na dit leuke onderonsje rijden we in stijgend tempo het Zuidwijk uit. Richting ophaalbrug wordt er – uiteraard – afgesprint waar de kuitjes nog één keer worden belast.
Uw verslaggever ter plaatse: Hans van Eck
Dankjewel Hans