Wat hier volgt is de Reelaas van The Day Before. Want hoe enerverend de trainingsavond van donderdag 16 april ook was, het ware SOW-spektakel vond een dag later plaats. Tim besloot definitief samen op weg te gaan met zijn Sara, en zowel Christian als Thomas mochten een jaar toevoegen aan hun reeds behaalde subtotaal. Ofwel: het werd een trainingsavond met vooral de blik naar voren.
Hij moest zich even voorstellen, die onbekende man met de initialen JV op zijn mouwtje. Bij goed kijken zagen we wat bekende trekken, net zoals zijn fiets ons bekend voorkwam. En dat klopte, want de gloednieuwe bike was een opgewaardeerde replica van zijn onlangs gestolen racer. Eenmaal onderweg herkenden we JV weer helemaal terug: niet vies van wat vuil werk en volop meedoen in de eindspurt.
Christian, die avond 37 nog maar, reed als in zijn beste jaren die nog komen moeten. De RL had een mooi rondje bedacht en dirigeerde ons linksrechts of rechtdoor, onderwijl in de gaten houdend of iedereen het tempo wel bijbenen kon. Helemaal los ging hij op de fietsbrug over de A4. Het was de enige plek in de route waar zelfs hij geen foto maakte.
Adriaan is in goeden doen dit seizoen, maar zeiden we dat vorig jaar ook al niet? De oud-voetballer heeft zich sinds enkele jaren heuse wielerbenen aangemeten en die functioneren uitstekend. Er zijn nog slechts enkele hoeken vol te poten, en dan kan hij zich nader toeleggen op zijn wielercarrière. Dat belooft wat!
De relatief kalme prelude van deze training beviel Hans prima. De winderige Hoogeveenseweg gaf weliswaar weer niets cadeau maar het brandde hem niet op. Hij zou deze avond een bevredigende training afwerken met zelfs wat kopwerk.
Op de vooravond van zijn verjaardag reed Thomas een gedoseerde training. Want we vonden hem niet alleen vooraan de groep terug, maar hij reed ook kilometerslang – het peloton overziend – in laatste positie. Hij genoot naar zijn zeggen van “het kalme tempootje”. Op het fietspad langs de N11 informeerde hij de RL dat hij even een plaspauze zal houden, en dat er niet op hem gewacht hoeft te worden. Hij legt zichzelf de uitdaging op om na het wateren het gat zelfstandig dicht te rijden. In tegenstelling tot zijn vader (die we na een sanitaire stop nooit meer terugvonden) zagen we hem weer warmgedraaid terugkeren in ons SOW-pelotonnetje.
Onzichtbaar als altijd trapte Erwin zijn kilometers weer weg. Op gepaste momenten toont hij zichzelf aan kop, op even gepaste wijze nestelt hij zich later op een bescheiden positie in de groep. Over Erwin geen zorg, die rijdt zich wel in vorm.
En dat geldt ook voor Marcel, die eigenlijk altijd vormbehoud toont. Niet vies van wat sleurwerk, hebben we hem ook dit seizoen weer de kwekerskuiten zien aanwenden voor het betere vuurwerk voorin.
Maar dit alles betrof slechts donderdag, terwijl het ware nieuws een dag later viel te noteren. Met als absoluut hoogtepunt ons clublied (zie SOWeetje) dat klonk tijdens Tim’s huwelijksdienst. De aanwezige SOW-ers zongen langs hun brok de kelen schor.
Uw verslaggever ter plaatse: Hans van Eck








Prachtig 🫶