Voor het eerst dit seizoen is de vertrektijd 19.00 uur en dat is voor veel SOW-ers een veel relaxter tijdstip. De eersten die zich dit keer op het Gemeenteplein melden, zijn er nog niet een hele HOOp. Om precies te zijn: JK HOOgendoorn, Gerard HOOgerbrug, Marcel HOOgendoorn (alias koster Marcel HOOgedijk) en tHOOmas. Het bleek de prelude op het HOOge bezoek dat we (inclusief ferme handdruk) mochten begroeten: onze HOOggewaardeerde vriend Henk. Hij licht toe wat zijn situatie en perspectief is. Henk is positief, klampt zich vast aan sprankjes HOOp. Hij mag de nieuwe (gratis) tombola bedienen en mixt onder toeziend oog van de notaris de 11 aanwezige SOW-ers tot in twee groepen.
De vier HOOtjes zien zich versterkt met de beide Kranenburgen, terwijl de andere groep gebouwd is rond drie Eckies, aangevuld met Adriaan en Tim. Van dit vijftal volgt hier het Reelaas. Van een rit die wederom afzonderlijk in de beide HOOfden van de gebroeders was ontstaan.
Op babbeltempo wordt Bodegraven bereikt. We laveren behendig door het Borftse centrum heen om kort daarna richting Meije af te slaan. Daar gaat het tempo er pas serieus op als Christian zich op kop nestelt. Vervolgens lossen we elkaar netjes af, de een wat meer voor de beleefdheid dan de ander.
De rit voert ons de kronkelige Meije uit om nog voor Woerdense Verlaat het lange end richting Noorden op te rijden. We slaan abrupt rechtsaf het verscholen fietspad op, om even verderop de landelijk gelegen HOOgendijk op te draaien. Onder de warme gloed van de ondergaande zon rijden we door een ansichtkaart. (Bekijk de prachtige foto’s die onderweg gemaakt zijn!). Het is volop genieten, hoewel er door een enkeling serieus hard gewerkt moet worden om het wiel te houden. De sEckretaris hoeft echter nergens te verzuimen of HOOHOO te roepen, want een alerte RouteLeider doet dat voor hem. Die service zorgt ervoor dat de vijf de vijf blijven en inderdaad Samen Op Weg gaan.
We slingeren langs de Kromme Mijdrecht en ervaren waarom de Ruigekade de Ruigekade heet. Over vers, nog plakkerig asfalt gaan we, maar ook over hotseknots gravel. Pas in Vrouwenakker hebben we weer normaal wegdek onder onze wieltjes. Het is ook waar HvE ons doet schrikken door wat laat te remmen voor voorbijsnellend vrachtverkeer.
Langs het Amstel-Drechtkanaal gaat het er als vanouds weer op een holletje. Het is het thuisterrein van JvE die er veelvuldig gewoonwerkt of gewerkwoond heeft. Hij is het dus ook die het (hoge) tempo bepaalt, precies voldoende om de vijf de vijf te houden. Het controlerende werk achteraan van Adriaan draagt daar tevens aan bij.
En zo wordt er sowciaal en zorgvuldig aan teambehoud gedaan. We passeren Aarlanderveen en knallen vervolgens via de Ziendeweg naar Zwammerdam. Op de HOOgendoornlaan voelen de benen al lekker dik en dan moet er nog afgesprint worden. Dat spektakel leidt AvH in door het Goudse Rijpad opdraaiend zichzelf volledig op te offeren. Hij krijgt ogenblikkelijk Tim en de gebroeders Van Eck in zijn wiel, een trio dat hij vakkundig tot op volle snelheid brengt. Op het bruggetje geeft de kweker af, en voltooien de drie hun HOOgstaande kunststukje waar uw verslaggever slechts naar kan gissen.
We brengen Tim thuis en spoeden ons met volle benen huiswaarts. Het was weer een nuttige trainingsavond die onze clubnaam eer aan deed. Samen Op Weg gaan, dat scheelt een HOOp.
Uw verslaggever ter plaatse: Hans van Eck












