Het was JV die het had gewaagd zich als elfde renner aan te melden. Hij maakte het helemaal goed door een alternatieve splitsingsmethode te bedenken toen de tombola van notaris Van Eck een betaalde dienst bleek te zijn geworden. JV knipte de groep kordaat in tweeën en zo vertrokken de twee groepen van respectievelijk vijf en zes SOW-ers oostwaarts om daar ergens een Heerlijk verste punt te vinden.
De beide routebroeders – nauwe familie van elkaar – hadden los van elkaar nagenoeg dezelfde route bedacht. Ze kwamen daar al vroeg onderweg achter en was het plan om BijEen te blijven snel gemaakt. De RL’s vonden elkaar niet alleen in het snode plan, maar ook in tempo en enthousiasme. Hun gezellige gekeuvel vooraan sloot aan bij de zonnige omstandigheden, terwijl de kruissnelheid er niet onder leed. Langzaam maar zeker werd het de aanwezige groepsleden duidelijk dat we ons vanavond geheel tegen de mores in als elftal zouden verplaatsen. Overigens met aller instemming.
We reden via Reeuwijk, Hekendorp, Oudewater en de Vlist naar Cattebroek (een voormalige ‘Heerlijkheid’ en plaats in de gemeenten Montfoort en Woerden). Niet onbekend terrein natuurlijk, maar het blijft een schitterend stukje Utrecht. We passeren de A12 via Col de Cattenbroek waar iedereen effe Heerlijk los kon gaan, … of los moest laten.
Hoewel het hard werken was geweest tegen de wakkerende wind in, werd er volop bijgepraat. Voornamelijk Tim had na zijn wittebroodsweek in Normandië wat te verhalen. Hij en Sara hadden het er Heerlijk gehad.
We naderden het punt waar het de heren RL in hun plannenmakerij om te doen was geweest, namelijk het zogeheten ‘Ellen Van Dijk Pad’, een kakelnieuw fietspad dat vernoemd is naar een wereldkampioene uit Harmelen (zie ook SOWeetje). Het kaarsrechte, strak geasfalteerde pad nodigt – geheel in lijn met de naamgeefster – uit tot Heerlijk doortrappen. HvE kan er maar ternauwernood een niet oplettende tegenligger ontwijken, een onbekende sufferd die enkel aandacht heeft voor het onder hem doorvliegende rode asfaltdek. Een poging om het trajectrecord te breken werd door de SOW-ers niet ondernomen, maar het trapte best lekker weg. Voor wie benieuwd is naar de rangschikking op dit bewuste traject, verwijst uw Reedacteur naar de fotocarrousel hieronder.
foto_2026-04-30_tvdh-01
Foto: TvdH
foto_2026-04-30_kg-03
Foto: KG
foto_2026-04-30_kg-02
Foto: KG
foto_2026-04-30_kg-01
Foto: KG
foto_2026-04-30_cve-06
Foto: cve
foto_2026-04-30_cve-05
Foto: cve
foto_2026-04-30_cve-04
Foto: cve
foto_2026-04-30_cve-03
Foto: cve
foto_2026-04-30_cve-02
Foto: cve
foto_2026-04-30_cve-01
Foto: cve
Ranglijstje Ellen van Dijk weg
We doorkruisen Woerden op behendige wijze, om met de wind in de rug de vestingstad weer spoedig achter ons te laten. We profiteren van de stevige oostenwind en denderen in een langgerekt peloton door de groene polders. Soms verblindt door het laaghangende zonnetje. Het tempo is zo verschroeiend dat het risico op bosbrand aanwezig is, ware het niet dat we door droge polders fietsen. We zien vooral Marcel op kop genieten. Hij voelt zich helemaal in zijn element en bepaalt lange tijd naar hartelust het tempo. En zo waren er meer die het wel lekker fietsen vonden, nietwaar René?
Temidden van alle klasbakken stak HvE deze avond wat bleekjes af. De vormgever had allerminst de vorm, maar wekte bij zijn ploegmakkers vooral opgetrokken wenkbrauwen door zijn ‘langlang outfit’. Na enige malen temporiseren trapte hij de rit toch maar mooi uit. Onder andere achter de rug van zijn voorzitter.
Op de Hoogendoornlaan stuwde JV vooraan de groep het moyenne nog wat verder omhoog. Een afsprint op het Goudse Rijpad lonkte en inderdaad: eenmaal met de neuzen richting Boskoop ging het allemaal er zo mogelijk nóg onstuimiger aan toe. In plukken gescheurd reden we Boskoop binnen waarna er uiteraard weer op elkaar gewacht werd. We reden kalmpjes door Boskoop Oost, waarna enkele Snijdelwijkers en passant de hefbrug aanvielen.
Eenmaal thuis konden we terugkijken op een Heerlijk avondje.
Uw verslaggever ter plaatse: Hans van Eck
👍👍