Reelaas
Leidschendam
donderdag 21 juli 2022

Cool ritje

Na de hitte van afgelopen dagen was het op deze avond koel en soms wat miezerig. De kwekers, of eigenlijk de plantjes waren blij met de regen die vandaag viel. Met een zestal werd er gestart en reden we op een bijzondere manier Boskoop uit, namelijk via het Gouwebos. Leuk toch, zo midden in de zomer. Reden was dat de rotonde op de Zijde was afgesloten.

Dennis reed na maanden weer op een echte racefiets, gekregen van de verzekering omdat er ‘fabricage scheurtjes’ in zijn frame zaten. Er stond een stevige NNW en waren blij met Dennis die veelvuldig het kopwerk deed. Via het oude centrum van Waddinxveen reden via Moerkapelle naar de A12.

Uitspraak van de week
11, Jan Kees, Hoogendoorn, JKH, jkh, Jan Kees Hoogendoorn, j.hoogendoorn01@hetnet.nl, , 2022-02-28 19:27:53, , Avatar foto

“41, 42, 43 ...“

JKH merkt dat het tempo er verder opgaat

Vandaar werd het een rondje dat langs de Vliet bij Leidschendam, via Leiden ons naar de N11 bracht. Bekend terrein met lange rechte stukken waardoor het tempo er goed op bleef. René en Jan Kees kraakten af en toe, maar bleven zonder morren in het spoor. Jurriën reed ook lange stukken op kop, tegen de stevige wind in. Na Leiden kwam de wind meer in de rug en was het Tim (die nog steeds aan de Insteek woont omdat de meubels nog niet zijn aangekomen op zijn nieuwe steckje), die het gemiddelde opschroefde. Marcel reed ook weer gemakkelijk mee en vertelde tussen neus en lippen door dat hij met een familie delegatie naar Groningen was gefietst. Het kon ook niet anders want we reden vanaf het begin op een lint. We naderden inmiddels de molen van Hazerswoude waar ook Jan Kees plichtsgetrouw wat kopwerk deed. Later bij Alphen deed René hetzelfde en namen we afscheid van Jan Kees. Langs de Gouwe was het Dennis die rustig, met de wind in de rug tegen de 40 op kop reed. Iedereen zat te wachten op een echte versnelling. Uit het niets versnelde Dennis en brak de groep, alleen Tim kon met zijn snelle sprinterbenen volgen. Jurriën sloot later aan. René zat achter Marcel die een gat liet vallen. René kwam uiteindelijk toch nog bij Dennis, maar het was Jurriën die de battle won. Nabij onze haven waren we weer samen en werd er gegroet en ‘gebedankt’.

Uw verslaggever ter plaatse: René van Eck